بررسی گزینه های ایران در امضای پروتکل الحاقی NPT

بر خلاف شوق زدگی مخالفان جمهوری اسلامی و خوف زدگی برخی از مسئولین ایران که جمهوری اسلامی ایران را بر لبه پرتگاه هلاکت و نیستی می بینند، تهران هنوز از کارتهای برنده محکم و ارزشمندی در مواجهه با ایالات متحده برخوردار است مشروط بر آنکه بازیگران سیاسی در ایران توان و عُرضه یک بازی خوب و حرفه ای را در مقابل تیم شرور و افسارگسیخته نئو محافظه کار مستقر در کاخ سفید را از خود بنمایش بگذارد

فشار سنگینی که ایالات متحده از طریق آژانس بین المللی انرژی اتمی طی یک ماه گذشته بر روی ایران بمنظور امضای خارج از نوبت پروتکل الحاقی NPT گذاشته است، را می توان مقدمه و تمهید اولیه برای کشاندن پای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و تصویب تحریم های اقتصادی گسترده و همه جانبه علیه ایران بمنظور تامین همان هدف میراندن حکومت ایران از درون تلقی کرد.

اصرار نابردبارانه واشنگتن مبنی بر امضای بدون قید و شرط پروتکل الحاقی NPT  در ضرب الاجل تعین شده توسط جمهوری اسلام مؤید زیرکی و تصمیم حساب شده سیاستگذاران کاخ سفید در برخورد با ایران است.

همه اصرار واشنگتن در این مورد بخصوص را باید در این نکته جستجو کرد که آمریکائیها مایلند بدین ترتیب نفس امضای پروتکل مزبور را از قواره های طبیعی خود بسیار بزرگتر نشان داده و امضای آن توسط ایران را در افکار عمومی همچون قطعنامه 598 شورای امنیت نوشاندن! جام زهر تداعی کنند

این نکته را نیز نباید از نظر دور داشت که شدت چالش اتمی موجود میان ایران و آمریکا هر اندازه که اوج بگیرد فرجام نهائی آن نسبت مستقیمی نیز با آوردگاه انتخابات پارلمانی زمستان پیش رو در ایران دارد.

طبعاً حضور یا عدم حضور گسترده ایرانیان در انتخابات مزبور تعیین کننده سنگینی 

وزن هر کدام از طرفین در تهران و واشنگتن است
اصل مقاله

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد